definicja serotoniny

Funkcje serotoniny

Serotonina należy do głównych neuroprzekaźników. Jest pochodną aminokwasu egzogennego – L-tryptofanu – w związku z czym należy do grupy neuroprzekaźników nazywanych aminami biogennymi. Główną funkcją serotoniny jest regulacja nastroju (dlatego nazywana jest często “hormonem szczęścia”). Dodatkowo wraz z melatoniną zapewnia dobry sen, czyli dba o dobrą regenerację organizmu. Serotonina obejmuje swoim działaniem głównie ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy (odpowiada za kontrolę apetytu). Za jej pośrednictwem regulowana jest także temperatura ciała i ciśnienie krwi.

Neurony serotoninergiczne zlokalizowane są w śródmózgowiu oraz jądrach szwu w pniu mózgu. Od ciał tych komórek odchodzą rozgałęzione aksony. Obejmują one swoim zasięgiem istotę szarą znajdującą się w mózgu oraz w rdzeniu kręgowym. Serotonina produkowana jest w dwóch etapach. Początkowo tryptofan przekształcany jest w 5-hydroksytryptofan, po czym związek ten ulega dekarboksylacji, a w wyniku tej reakcji powstaje serotonina. Oddziaływuje ona na siedem różnych receptorów w wyniku uwolnienia w przestrzeni międzysynaptycznej.

Najbardziej niepożądanym skutkiem obniżenia poziomu serotoniny w organizmie jest pojawienie się depresji. Spadek tego neuroprzekaźnika powoduje także bezsenność, co w konsekwencji przejawia się brakiem energii, ospałością a także może być przyczyną agresji. Osoba z niedoborem serotoniny ma trudności z racjonalnym myśleniem. Do negatywnych konsekwencji może doprowadzić także nieprawidłowy metabolizm tego neuroprzekaźnika. W tym przypadku pojawiają się zaburzenia behawioralne. Zaliczyć do nich można: zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, stany lękowe, a w niektórych przypadkach nawet bulimię.

 


Dodatkowe informacje o serotoninie znajdziesz na stronie NeuroExpert – encyklopedia neurofizjologii online:

Kliknij tu i dowiedz się więcejNeuroExpert - encyklopedia neurofizjologii online


Skomentuj

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.