receptory neuroprzekaznikow definicja

Co to są receptory neuroprzekaźników?

Receptory neuroprzekaźników to białka występujące w błonach komórkowych. Każdy z nich działa specyficznie i selektywnie w stosunku do różnych neuroprzekaźników.

W cząsteczce każdego z nich znajdują się specjalne miejsca zdolne do wiązania cząsteczek neurotransmiterów. Receptory te mieszczą się w komórkach post- i presynaptycznych. Zadaniem tych drugich jest kontrolowanie wydzielania danego neuromodulatora. Jeżeli receptory wykazują swoistą odpowiedź na neurotransmitery wydzielane przez dane zakończenie nerwowe, nazywane są autoreceptorami. Inne zaś, nazywane heteroreceptorami, odpowiadają na inne neuroprzekaźniki niż te wydzielane przez zakończenie nerwowe synapsy, w której się znajdują.

Receptory neuromodulatorów można także podzielić ze względu na mechanizm przekazywania informacji oraz odmienną budowę. Wyróżniamy: jonotropowe (np. GABA-A, receptor nikotynowy) i metabotropowe (receptory dopaminy D1 i D5). Jonotropowe białka błon komórkowych umożliwiają swobodny przepływ jonów, przez co potencjał błony postsynaptycznej ulega zmianie. Natomiast receptory metabotropowe są sprzężone z białkiem G. Przyłączenie cząsteczki neurotransmitera aktywuje to białko, co powoduje wytworzenie tzw. przekaźników wtórnych. Te zaś przyczyniają się do zmiany przepuszczalności kanałów oraz ilości przepływających przez te kanały jonów. W przypadku receptorów metabotropowych, przekaźnictwo pomiędzy komórkami jest znacznie wolniejsze niż u receptorów jonotropowych.


Dodatkowe informacje o receptorach neuroprzekaźników znajdziesz na stronie NeuroExpert – encyklopedia neurofizjologii online:

Kliknij tu i dowiedz się więcejNeuroExpert - encyklopedia neurofizjologii online


Skomentuj

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.