Noradrenalina jest hormonem katecholaminowym, który działa jako neuroprzekaźnik stymulujący. Substancja ta produkowana jest wewnątrz pnia mózgu, w miejscu sinawym. Główne jej zadanie to pobudzanie ciała i mózgu do działania, dzięki czemu przyspiesza bicie serca, a także ułatwia zapamiętywanie. Ponadto hormon ten odpowiada za reakcję walki bądź ucieczki w sytuacjach zagrożenia oraz może zwiększać poczucie lęku. Najniższe stężenie noradrenaliny występuje w naszym organizmie podczas snu.

Działanie noradrenaliny zbliżone jest do jej pochodnej – adrenaliny. Mechanizm ten opiera się na bezpośredniej stymulacji receptorów α- i β- adrenergicznych. Są one zlokalizowane na błonach komórkowych, a pobudzanie ich (przez aminy katecholowe) powoduje m. in. aktywację odpowiedniego białka G oraz regulację układów enzymatycznych. Noradrenalina zwęża naczynia obwodowe, jednocześnie rozszerzając naczynia wieńcowe w sercu. Mobilizowanie receptorów α-adrenergicznych skutkuje skurczem naczyń mięśni gładkich (tęczówki, żył, tętnic, pęcherza moczowego) i podniesieniem ciśnienia krwi, a β-adrenergicznych – wzrostem kurczliwości mięśnia sercowego, częstotliwości akcji serca oraz rozszerzeniem tkanki mięśniowej gładkiej oskrzelików i naczyń krwionośnych. Dlatego noradrenalinę stosuje się u osób z hipotonią (niedociśnieniem). Ponadto hormon ten przyspiesza przemianę materii, indukując reakcję przekształcenia glikogenu w glukozę.

Zmniejszenie aktywności neuronów wydzielających noradrenalinę może powodować depresję, natomiast nadmiar tego hormonu – niedokrwienie kończyn oraz ich martwicę, jak również występowanie zaburzeń psychicznych np. zespołów maniakalnych.

Dodatkowe informacje o noradrenalinie znajdziesz na stronie NeuroExpert – encyklopedia neurofizjologii online:

Kliknij tu i dowiedz się więcejNeuroExpert - encyklopedia neurofizjologii online