Neurogeneza jest złożonym procesem prowadzącym do powstawania nowych komórek budujących układ nerwowy. Wyróżnia się dwa rodzaje neurogenezy: pierwsza zachodzi w układzie nerwowym embrionu – neurogeneza prenatalna, druga ma miejsce w układzie nerwowym osobnika dorosłego – neurogeneza postnatalna.

Proces neurogenezy zachodzi w hipokampie (części mózgu odpowiedzialnej za pamięć długotrwałą) oraz opuszkach węchowych (odbierających bodźce zapachowe). Nowe neurony powstają w 4 etapach. Początkowo nerwowe komórki macierzyste (NSCs) ulegają podziałowi i zróżnicowaniu do postaci neuronów, astrocytów oraz oligodendrocytów, a gdy przeżyją, zaczynają się przemieszczać. W hipokampie podział komórek ma miejsce w warstwie podziarnistej, a powstałe komórki migrują do warstwy ziarnistej. Do drugiego obszaru objętego neurogenezą, nowe komórki przechodzą z warstwy podkomorowej komory bocznej, w której NSCs podlegają podziałom. Dzięki temu dochodzi do wytworzenia nowych neuronów.

Proces neurogenezy stymulowany jest wieloma bodźcami. Niektóre z nich mają wpływ pobudzający, inne hamujący na powstawanie nowych komórek. Głównymi przedstawicielami są: neurotransmitery, hormony, substancje farmakologiczne a także bodźce środowiskowe.

W rozwoju układu nerwowego główną rolę odgrywają czynniki wzrostu. Najlepiej znanymi ich przedstawicielami są neurotrofiny. Odpowiadają za przekształcanie komórek macierzystych w neurony lub komórki glejowe oraz wpływają na kierunek rosnących aksonów. Do grupy czynników o działaniu troficznym zaliczamy: czynnik wzrostu nerwów (NGF), czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego (BNDF), neurotrofina ¾ oraz neurotrofina 5.

Dodatkowe informacje o neurogenezie znajdziesz na stronie NeuroExpert – encyklopedia neurofizjologii online:

Kliknij tu i dowiedz się więcejNeuroExpert - encyklopedia neurofizjologii online