Immunomodulatory to substancje naturalne lub syntetyczne, które regulują i normalizują funkcjonowanie układu odpornościowego. Immunomodulatory są wykorzystywane do leczenia wielu chorób. Zasada ich działania opiera się na zdolności do stymulowania lub hamowania naturalnych mechanizmów obronnych organizmu (np. wytwarzanie białek-cytokin). W związku z tym immunomodulatory można podzielić na immunosupresanty i immunostymulanty.

Naturalne preparaty o działaniu immunomodulującym mogą wspomagać systemy obronne organizmu (wpływając na reakcje biologiczne). Funkcja ta jest szeroko wykorzystywana przy leczeniu nowotworów. Tę grupę immunomodulatorów stanowią głównie produkty pozyskiwane z grzybów np.: schizofylan, lentinan, polisacharyd PSK i polisacharydopeptyd PSP. Są to również sterole roślinne i steroliny naturalnie występujące w surowych owocach, warzywach, algach i spirulinie. Ponadto naturalnym immunomodulatorem jest także aloes, żeń-szeń czy rumianek. Immunomodulatory te różnią się od syntetycznych rzadszym występowaniem działań niepożądanych podczas ich stosowania.

Immunomodulatory hamujące funkcjonowanie układu odpornościowego (immunosupresanty) są stosowane do kontroli patologicznych odpowiedzi immunologicznych w chorobach autoimmunologicznych (gdy organizm sam niszczy swoje komórki). Immunostymulatory natomiast to substancje, które zwiększają poziom odpowiedzi immunologicznej, dzięki czemu podnoszą odporność organizmu na infekcje oraz są czynnikami immunoterapeutycznymi u osób z zaburzeniami odpowiedzi odpornościowej.

Dodatkowe informacje o immunomodulatorach znajdziesz na stronie NeuroExpert – encyklopedia neurofizjologii online:

Kliknij tu i dowiedz się więcejNeuroExpert - encyklopedia neurofizjologii online