niepokój

Niepokój a zdolność przewidywania skutków

Podejmowanie decyzji to skomplikowany proces, który jest dużo łatwiejszy w sytuacji, gdy skutki działań są przewidywalne. Ludzie lękliwi nieprzewidywalną zmienność zazwyczaj uważają za znak zbliżającej się katastrofy. Dla przykładu, dobry student z niskim lub przeciętnym poziomem lęku może otrzymać słabą oceną na egzaminie i zinterpretować to jako impuls do intensywniejszej nauki i poprawienia się następnym razem, podczas gdy dobry student z wysokim poziomem lęku taką niską ocenę widzi jako zapowiedź oblania całego roku. Badacze domyślają się, że osoby lękliwe i niespokojne mają problem z aktualizowaniem swoich oczekiwań w sytuacji, gdy ewentualne skutki działań stają się bardziej zróżnicowane. Problem ten to efekt upośledzenia zdolności do przyswajania informacji pomagających uniknąć złych skutków. Więcej


Regulacja hormonów męskich, czyli o testosteronie

Czym jest testosteron?

Testosteron to podstawowy, steroidowy męski hormon płciowy. Powstaje w wyniku enzymatycznych przemian cholesterolu, wprowadzanego do organizmu wraz z pożywieniem. U mężczyzn wytwarzają go głównie (w 95%) ulokowane w jądrach – komórki Leydiga’a, w ilości od pięciu do siedmiu miligramów dziennie. Pozostałe 5% powstaje w nadnerczach. U kobiet z tych gruczołów pochodzi 25% testosteronu. Kolejne 25% jest produkowane w warstwie ziarnistej pęcherzyka jajnikowego, a pozostała jego część powstaje na skutek modyfikacji innych androgenów (hormonów płciowych). Istotny jest fakt, że aż 98% męskiego hormonu we krwi występuje w formie związanej z białkami (albuminami i globulinami SHGB), a zaledwie pozostałe 2% wykazuje aktywność biologiczną (frakcja w postaci wolnej jest potrzebna i funkcjonalna, a w związanej już nie). U płci męskiej optymalny poziom testosteronu całkowitego wynosi od 80 do 280 pikoramów (czyli 10−12 gram) w 1 cm3 surowicy krwi, a u kobiet wartość ta jest znacznie mniejsza, waha się od 3 do 13 pikogramów/cm3 i jest zależna od cyklu miesięcznego. Więcej


wiosenne przesilenie

Jak sobie radzić z przesileniem wiosennym?

Czym jest przesilenie wiosenne?

Okres roku obejmujący koniec zimy i początek wiosny – od połowy marca do połowy kwietnia – to właśnie przesilenie wiosenne. Przyjął się zwyczaj nazywania tym terminem zespołu objawów zdrowotnych występujących w tym czasie. Są one wynikiem zmęczenia oraz niedoboru witamin i innych składników odżywczych. Osłabiony organizm nie radzi sobie z dostosowywaniem się do chwiejnej pogody i skoków ciśnienia, czego efektem są spadek energii i obniżony nastrój. Więcej